Dan malam ini untuk sekian kali aku menangis karena sebuah lagu
Aku cengeng? Iya mungkin
Lagunya Didi Kempot yang satu ini memang selalu sukses bikin mataku pipis alias nangis
Judulnya BAPAK
gini lyric-nya :
Rambut wis ra ireng
Wis malih rupane
Ireng dadi putih sak ikine
Dino tambah dino
Umur tambah tuwo
Nanging koyo koyo ora diroso
Ngadeg dadi jagak
Nyonggo piringe anak
Mempeng kerjo ora mikir rogo
Paribasan umur
Wis akeh cacahe
Nganti bingung anggonku ngitunge
Bapak... Bapak... tekadmu kuwi tak puji
Bapak... Bapak... kowe koyok senopati
Bapak... Bapak... panasmu ngungkuli geni
Bapak... Bapak... keno angin soyo ndadi
Senajan uwis tuwo nekad mempeng kerjo
Nyambut gawe kanggo nguripi kluargo
"...Bapak...senajan umurmu wis tuwo
nanging tekadmu iso dadi tulodho,
aku anakmu mung biso memuji
mugo mugo Bapak tansah pinaringan bagaswaras
saking Gusti Ingkang Moho Kuwoso
kulo Pak anak sampean..."
Mungkin terlalu menghayati, sambil dengerin lagunya aku juga ikut nyanyi, jadi teringat Bapakku, and well pipis deh mataku :'(
Kalo kalian sudah baca Homespot Jumadi pasti kalian bisa ngertilah
Semarang,
saat gerimis aku mengigil dalam kamar kostku sendirian

No comments:
Post a Comment